فضیلت
فضیلت، در قلب است نه در ذهن هنگامی که ذهن می‌کوشد تا فضیلت را پرورش دهد کارش زیرکانه و ریاکارانه است، هدفش حفظ و دفاع ” خود” است؛ نوعی انطباق رندانه است با محیط کمال‌جویی به وسیله‌ی ” خود” یا “خود” را به کمال رساندن، مانع شکوفائی فضیلت است آنجا که ترس هست، چگونه ممکن است فضیلت باشد؟ جای ترس، ذهن است نه قلب ترس خود را به شکل‌های مختلف پنهان می‌کند به صورت فضیلت، کسب آبرومندی و احترام، انطباق و همرنگی با اخلاق مورد ارج، خدمت گذاری و نظایر آن ولی ترس همیشه در تمام روابط و حرکات مبتنی بر ذهن وجود خواهد داشت
ذهن جدا از حرکاتش نیست، ولی خود را جدا می‌کند تا به این طریق خود را تداوم، پایداری و ثبات بخشد همان‌گونه که یک کودک تمرین پیانو می‌کند ذهن هم به یک شکل زیرکانه تمرین فضیلت می‌کند تا دوام و بقای بیشتری یابد و بر امور زندگی مسلط گردد یا به چیزی دست یابد که آن را والاترین شکل تعالی می‌نامد برای برخورد با زندگی حساسیت، نرمش و انعطاف‌پذیری لازم است، نه فضیلت محصورکننده و جداکننده‌ای که هدفش جلب تحسین و احترام است تعالی یا حقیقت چیزی نیست که به سویش بروی، راهی به سوی آن نیست، پیشرفت و تدریج ریاضی‌گونه‌ای برای رشد آن وجود ندارد حقیقت باید بیاید، تو نمی‌توانی به سویش بروی فضیلت پرورده‌ی ذهن نیز تو را به آن نمی‌رساند آنچه بدست می‌آوری حقیقت نیست، بلکه انعکاس تمایلات خویشتن توست و تنها در حقیقت است که شادمانی وجود دارد
حضور در هستی
جیدو کریشنامورتی