گاهی یواشکی زیر چادر بشکن میزدم
مادر بزرگ با چارقدش اشکش را پاک کرد و گفت
“انقد دلم می خواست عاشقی کنم” ولی نشد دلم پر می کشید که حاجی بگه “دوست دارم” و نگفت
گاهی وقتا یواشکی که کسی نبود، زیر چادر چندتا بشکن می زدم آی می چسبید
به چشم های تارش نگاه کردم و حسرت ها را ورق زدم گفتم “مادر جون حالا بشکن بزن، بذار خالی شی
گفت “حالا که دستام دیگه جون ندارن؟”
انگشت های خشک شده اش رو به هم فشارداد ولی دیگر صدایی نداشتن
خنده ی تلخی کرد و گفت
” این قدر به هم هیس نگین بذار بچه ها حرف بزنن
بذار بچگی کنن
بذار جوونی کنن
بذار زندگی کنن
ناشناس