تا وقتی آیین گفت و گو را ندانیم و پایبند آن نباشیم از جایی که هستیم تکان نخواهیم خورد
تا وقتی ( گفت و گو ) را گفتگو می‌نویسیم و موقع بیان کردن آن ( گفـتِـگو ) میگوییم نباید در انتظار هیچ معجزه‌ای باشیم
تا وقتی یاد نگیریم ( گفت و گو ) آیین دارد و اصلا بند نخست این آیین به همان “واو” وسط مربوط میشود که یعنی بگذار دیگری بگوید و تو خوب گوش کن تا حرفش را بفهمی
حرفش که تمام شد اندکی تامل کن و آنگاه تو سخن بگو
( گفت و گو ) را ( گفت و گو ) بنویسیم
جلال آل احمد