دوستی، ریشه در زمان دارد
دوستی، یادهای مشترک است، راه‌های مشترک است، لبخندهای مشترک و گریستن‌های مشترک، در طول سالیان سال
دوستی، ریشه در اعماق دارد، اعماقِ ازمنه‌ی از دست رفته‌ی باز نگشتنیِ تکرارنشدنی
عنصر اساسی دوستی، زمان است
دوستی، عتیقه‌شدنِ یادها و روابط است و بدا به حال آنها که حسد از داشتن این دریای پهناور، این درخت سایه‌گستر، این همراهِ همدلِ هر سفر، این جان‌پناه به هنگام خطر محروم‌شان می‌کند
کتاب ابوالمشاغل
نادر ابراهیمی
⃤『 』