■ فلسفه، تا آنجا که من آن را درک کرده و زیستهام، زیستن اختیاری در یخ و کوههای بلند است، جست و جوی هر چیز ناآشنا و سؤال برانگیزی که وجود دارد، همهای چیزهایی که تاکنون از جانب اخلاق تکفیر شده است از تجربهای طولانی حاصل از چنین سرگردانی در (قلمرو) ممنوعه آموختم که سر چشمهای اخلاقی کردن و آرمانی ساختن را بسیار متفاوت با آنچه شاید دلپسند است، در نظر بگیرم تاریخ نهفتهای فیلسوفان و روانشناسی نامهای بزرگشان بر من روشن شد یک روح تاب چه مقدار حقیقت را میآورد، یک روح جرات چه اندازه حقیقت را دارد؟ این (موضوع) برای ما بیش تر و بیش تر سنجش واقعی ارزش شد خطا (عقیده به ایده ال) کوری نیست، خطا جبن است … گرا فراگیریای و هر گامی به پیش در معرفت، نتیجهای دلیری و سختگیری نسبت به خویش و پاکیزگی در ارتباط با خویشتن است … من ایده الها را رد نمیکنم، صرفاً در حضورشان دستکش به دست میکنم … فلسفهٔ من با این نشان روزی چیرگی خواهد یافت، زیرا آنچه تاکنون در اصل ممنوع شده است، هرگز چیزی جز حقیقت نبوده است
فردریش نیچه
این است انسان