شرح حکمت ۱۷۱
نتیجه پیمودن راه ناصواب
امام(ع) در این کلام حکیمانه به نکته اى اشاره مى کند که در همه شئون زندگى سارى و جارى است مى فرماید «بسیار مى شود که یک وعده غذا (غذاى نامناسب) از وعده هاى فراوان غذا (غذاى خوب) جلوگیرى مى کند»
چه بسا انسان غذایى را که دوست دارد بیش از حد تناول مى کند و بیمار مى شود و روزهاى متوالى یا میل به غذا ندارد و یا این که طبیب، او را از غذاهاى مختلف چرب و شیرین باز مى دارد، بنابراین در هیچ کار نباید افراط کرد که این افراط ممکن است او را از همان کار در آینده به کلى باز دارد
این سخن ضرب المثلى است براى تمام کسانى که راه افراط را پیش مى گیرند; مثلاً کسى که آنقدر در دوستى پافشارى مى کند، آن دوست از او منزجر مى شود و براى همیشه از وى فاصله مى گیرد و یا این که دیگرى را آنقدر به عبادت دعوت مى کند که براى همیشه از عبادت بیزار مى گردد شبیه این سخن گفتار حکیمانه دیگرى است که از آن حضرت نقل شده که مى فرماید «چه بسا یک ساعت هوس رانى که موجب اندوه طولانى (براى سالیان دراز) مى شود»
منبع کتاب پیام امام