صابونش به رختِ ما خورده
حکایت
رختشویی بود که هیچ کس دل خوشی از او نداشت و هر کسی که لباس به او می داد پشیمان می شد رخت‌شو لباس های گران قیمت را پس نمی داد و به صاحب لباس می گفت لباس شما گم شده روزی مسافری خسته و گل‌آلود وارد شهر شد سراغ رختشویی را گرفت که نشانی آن مرد بدرفتار را به او دادند، مسافر نزد رخت‌شو رفت و لباسش را به او داد که بشوید اما هنگامی که برای گرفتن لباس هایش رفت رخت‌شو با ظاهری ناراحت گفت متاسفانه لباس های شما گم شده مرد مسافر ناچار به بازار رفت و لباسی نو خرید و بار و وسایل خودش را روی اسب گذاشت و آماده رفتن بود که ناگهان مرد رخت‌شو را دید رخت‌شو که قد و قیافه مسافر را فراموش کرده بود پیش دوید و گفت مثل این که در این شهر غریبی؟ مسافر گفت بله غریبم رخت‌شو گفت می خواهی لباس هایت را بشویم؟ مسافر با ناراحتی گفت اگر می خواهی لباسم را به رخت‌شوی شهر بدهی، باید بگویم که دیگر لباسی برای شستن به او نمی دهم رخت‌شو گفت چرا؟ مسافر گفت برای این که پیش از این صابونش به رخت ما خورده است
کاربرد
این مثل در موردِ کسی به کار می‌رود که قبلاً از او آسیب یا نیرنگی به ما رسیده معنایش این است که قبلاً گرفتارِ حقه و گزندِ او شده ایم