یا رب مباد آنکه گدا معتبر شود
نجم الدین، وزیر سلطان یعقوب، از گدایی به وزارت رسیده بود و همیشه از حافظ بد می‌گفت روزی سلطان یعقوب خواست فالی بگیرد پس دستور داد دیوان حافظ را بیاورند
نجم الدین باز هم به حافظ اعتراض کرد و گفت «آیا با فال می‌توان به باطن چیزی پی برد و آیا &;لسان الغیب&; خواندنِ حافظ حرف بیهوده ای نیست؟»
سلطان اعتراض او را نپذیرفت و دیوان را به دست گرفت و به آن تفأل زد و این شعر آمد
در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یارب مباد آن که گدا معتبر شود
(یعنی در عجبم از حسادتِ رقیبان و دشمنانم خدا نیاورد آن روزی را که گدا معتبر شود و به جایی برسد)
سلطان این بیت را نشانه‌ی زیرکی و عزتِ حافظ دانست و وزیر را سرزنش کرد
این مثل را در اشاره به شخصِ پست و بی‌جنبه ای می‌گویند که از ناداری و بی چیزی به اعتبار و قدرت و ثروت رسیده و گذشته‌ی خویش را فراموش کرده است و حسادتِ دیگران را می‌کند